நீதிமன்றத்தில் சிக்கிய சாமர்த்தியசாலி – சுவாரசியமான நீதிக்கதை

ஒரு ஊரில் மிகவும் சாமர்த்தியசாலியான மனிதர் ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார். எந்தச் சூழ்நிலையையும் தனக்குச் சாதகமாக மாற்றிக்கொள்ளும் திறமை அவருக்கு இருந்தது. மற்றவர்கள் சிக்கிக்கொள்ளும் இடங்களில்கூட, தனது புத்திசாலித்தனத்தால் எப்படியாவது தப்பித்துவிடுவார்.

 

ஆனால், ஒருநாள் அவருடைய சாமர்த்தியத்திற்கே சோதனை வந்தது.

 

அவர் பல பெண்களைத் திருமணம் செய்துகொண்டதாகக் குற்றச்சாட்டு எழுந்தது. இந்த விவகாரம் நீதிமன்றம் வரை சென்றது. வழக்கை விசாரித்த நீதிபதியின் முன்னிலையில் குற்றச்சாட்டு முன்வைக்கப்பட்டது. ஆனால், அவர் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றத்தை நிரூபிப்பதற்குப் போதுமான ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை.

 

இதனால் அந்த மனிதர் தன்னம்பிக்கையுடன் இருந்தார். இருந்தாலும், வழக்கின் முடிவு என்னவாகும் என்ற எதிர்பார்ப்பு அவருக்குள் இருந்தது.

 

அவருடைய வழக்கறிஞர் அவரைச் சந்தித்து, “நீங்கள் நீதிமன்றத்தில் எதுவும் பேச வேண்டாம். நீதிபதி என்ன கேள்வி கேட்டாலும், நான் சொல்லும் வரை அமைதியாக இருங்கள். உங்களுக்காக வாதாட வேண்டியது என் பொறுப்பு. மற்றதை என்னிடம் விட்டுவிடுங்கள்,” என்று அறிவுறுத்தினார்.

 

அந்த மனிதரும் வழக்கறிஞர் சொன்னபடியே நடந்துகொண்டார்.

 

நீதிமன்றத்தில் வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தபோது, அவர் எவ்விதப் பதற்றமும் இல்லாமல் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். வழக்கறிஞர் அவருக்குச் சாதகமாக வாதாடினார். குற்றச்சாட்டை நிரூபிக்கப் போதுமான சாட்சியங்களும் ஆதாரங்களும் இல்லாததைச் சுட்டிக்காட்டினார்.

 

வழக்கை முழுமையாக விசாரித்த நீதிபதி, இறுதியில் தீர்ப்பை அறிவித்தார்.

 

“உங்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டை நிரூபிக்கப் போதுமான ஆதாரங்கள் இல்லை. எனவே, இந்த வழக்கில் உங்களுக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டைத் தள்ளுபடி செய்கிறேன். நீங்கள் வீட்டிற்குச் செல்லலாம்,” என்றார்.

 

இதைக் கேட்டதும் அந்த மனிதருக்கு அளவற்ற மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது.

 

தான் மிகப்பெரிய சிக்கலிலிருந்து தப்பித்துவிட்டதாக நினைத்தார். தனது வழக்கறிஞரின் திறமையையும், நீதிமன்றத்தில் அமைதியாக இருந்த தனது பொறுமையையும் மனதிற்குள் பாராட்டிக்கொண்டார்.

 

அதுவரை மிகவும் புத்திசாலியைப் போல அமைதியாக இருந்த அவர், மகிழ்ச்சியில் தன்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் திடீரென்று எழுந்தார்.

 

“நீதிபதி அவர்களே! ஒரு சிறிய சந்தேகம்!” என்று கேட்டார்.

 

நீதிபதி அவரைப் பார்த்து, “என்ன சந்தேகம்?” என்று வினவினார்.

 

அந்த மனிதர் அப்பாவித்தனமாக, “நான் எந்த வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும்?” என்று கேட்டார்.

 

அவ்வளவுதான்!

 

அவர் இதுவரை அமைதியாக இருந்ததன் பின்னணியையும், வழக்கில் எழுந்த குற்றச்சாட்டையும் நினைத்துப் பார்த்தால், அந்தக் கேள்வி அவரையே தர்மசங்கடத்தில் ஆழ்த்தியது. அவருடைய வழக்கறிஞரும் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் திகைத்துப்போனார்.

 

வழக்கில் தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளப் பயன்படுத்திய அமைதியையும் சாமர்த்தியத்தையும், ஒரே ஒரு கேள்வியால் அவரே சிதைத்துக்கொண்டார்!

 

கதையின் நீதி

 

எவ்வளவு புத்திசாலியாக இருந்தாலும், எல்லா நேரங்களிலும் சாமர்த்தியமாக நடந்துகொள்ள முடியாது. சில நேரங்களில் தேவையற்ற ஒரு வார்த்தை, நாம் இதுவரை காப்பாற்றிய ரகசியத்தையே வெளிப்படுத்திவிடும்.

 

பேச வேண்டிய நேரத்தில் பேசுவதும், அமைதியாக இருக்க வேண்டிய நேரத்தில் அமைதியாக இருப்பதும் ஒரு கலை. மகிழ்ச்சியிலோ கோபத்திலோ அவசரப்பட்டுப் பேசாமல், சிந்தித்துப் பேசுவதே உண்மையான புத்திசாலித்தனம்.